Ο επαναστατικός ντεφαιτισμός (revolutionary defeatism) είναι η θεωρία που υποστηρίζει ότι σε περίπτωση εισβολής ενός κράτους στην επικράτεια κάποιου άλλου, οι επαναστάτες που ζουν στο δεύτερο θα πρέπει να προσπαθήσουν να μετατρέψουν τον εθνικό πόλεμο σε κοινωνική επανάσταση, συναδελφωμένοι με τους στρατιώτες του «εχθρού». Kαθ' όλη τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και σ' ολόκληρο τον κόσμο η μόνοι που αγωνίστηκαν κάτω από τις αρχές του επαναστατικού ντεφαιτισμού ήταν στην Ελλάδα η διεθνιστική ομάδα του Άγι Στίνα -στην οποία συμμετείχαν ο Καστοριάδης, ο Ταμτάκος κι ο Βουρσούκης μεταξύ άλλων- καθώς και λίγοι Ιταλοί «μπορντιγκιστές» (από τον ηγέτη τους Μπορντίγκα), μερικές μικροομάδες αναρχικών και μεμονωμένα άτομα.

Πηγές

Στίνας Άγις, Επαναστατικός ντεφαιτισμός στην Ελλάδα (1946) μπροσούρα, 20 σελίδες