Λέων Β'

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Λέων Β΄ ήταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου από το Φεβρουάριο έως το Νοέμβριο του 474.

Ο Λέων Α΄ πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 474. Δύο μήνες πριν, όρισε σαν διάδοχο τον ανήλικο εγγονό του, Λέοντα Β΄, που ήταν γιος της κόρης του Λέοντα Α΄ Αριάδνης και του Ίσαυρου στην καταγωγή, Ζήνωνα. Την ημέρα της στέψης του Λέοντα Β΄ στον ιππόδρομο στις 9 Φεβρουαρίου 474 και την στιγμή που έφθασε ο πατέρας του για να τον προσκυνήσει σαν Αυτοκράτορα, ο μικρός, μιλημένος από την μητέρα του Αριάδνη, τοποθέτησε το βασιλικό στεφάνι στο κεφάλι του Ζήνωνα, ο οποίος με την συναίνεση της Συγκλήτου και την αποδοχή του Δήμου ανακηρύχτηκε συναυτοκράτορας του γιου του.

Ο Λέων Β΄ πέθανε δέκα μήνες αργότερα στις 17 Νοεμβρίου 474, από άγνωστη ασθένεια. Υπήρξαν έντονες φήμες ότι τον δηλητηρίασε η μητέρα του Αριάδνη για να καταστήσει τον σύζυγό της Ζήνωνα μόνο κυρίαρχο του θρόνου, όπως και έγινε. Ο θάνατός του όμως έδωσε αφορμή στην γιαγιά του Βηρίνα, χήρα του Λέοντα Α' να συνωμοτήσει κατά του Ζήνωνα και να πετύχει την απομάκρυνσή του από την Κωνσταντινούπολη στις 9 Ιανουαρίου 475, οπότε και ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας ο αδελφός της Βασιλίσκος.


Προηγούμενος
Λέων Α'
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
Συναυτοκράτορας Ζήνων
Επόμενος
Ζήνων