Ιωάννης Ζ'

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Ζ' Παλαιολόγος κατέλαβε την εξουσία τον Απρίλιο 1390 με πραξικόπημα κατά του παππού του Ιωάννη Ε' Παλαιολόγου, τον οποίο κατόρθωσε να περιορίσει σε θέση πολιορκούμενου σε ένα μικρό φυλάκιο κοντά στη Χρυσή Πύλη της Κωνσταντινούπολης. Το πραξικόπημα έγινε με τη βοήθεια του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄, ο οποίος επιθυμούσε την ανατροπή του Ιωάννη κυρίως για να προκαλέσει στο Βυζάντιο εσωτερική αναταραχή προς δικό του όφελος. Σύμμαχοι του Ιωάννη Ζ' ήταν και οι Γενουάτες, σταθερά αντίπαλοι του Ιωάννη Ε'.

Ενώ όμως ο Ιωάννης Ε' υπερασπιζόταν το φυλάκιο, ο γιός του Μανουήλ κατόρθωσε να ξεφύγει και να καλέσει βοήθεια από τους Ιωαννίτες Ιππότες της Ρόδου. Έτσι, το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Ιωάννης Ε' επανέκτησε την εξουσία. Ο Ιωάννης Ζ' είχε νόμιμα δικαιώματα στο θρόνο με βάση τη συμφωνία που είχε επιτύχει ο πατέρας του Ανδρόνικος Δ', τα οποία όμως αμφισβητήθηκαν με το πραξικόπημά του. Αμέσως μετά τον τερματισμό του πραξικοπήματος, ο Ιωάννης Ζ' αλλά και ο Μανουήλ κλήθηκαν από τον Βαγιαζήτ (βάσει των όρων υποτέλειας που είχε συμφωνήσει ο Ιωάννης Ε') να συμμετάσχουν στην επόμενη στρατιωτική εκστρατεία των Τούρκων, κατά της Φιλαδέλφειας, μέχρι εκείνη την ώρα σε Βυζαντινά χέρια. Βρέθηκαν έτσι σε κοινό στρατόπεδο, μαχόμενοι εναντίον του ίδιου του βυζαντινού κράτους.

[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία:

  • Norwich, J.J. "Byzantium", Vol. III-The Decline and Fall
  • Vasiliev, A. "History of the Byzantine Empire, 324–1453"
  • Ostrogorsky, G. "History of the Byzantine State"


Προηγούμενος
Ιωάννης Ε' Παλαιολογος
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου'
Επόμενος
Ιωάννης Ε' Παλαιολογος