Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Αραβικός Σύνδεσμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αραβικός Σύνδεσμος
Σημαία του Αραβικού Συνδέσμου
Χάρτης με τα μέλη του Αραβικού Συνδέσμου
Σχηματισμός του Συνδέσμου Αραβικών κρατών
22 Μαρτίου 1945
(Πρωτόκολλο της Αλεξάνδρειας)
Κράτη μέλη 22
Επίσημη γλώσσα Αραβική
Έδρες Αραβικού Συνδέσμου Κάιρο, Αίγυπτος (Τύνιδα, Τυνησία 1979-1989)
Συμβούλιο Σουδάν
Πρόεδρος Αραβικού Κοινοβούλιου Ναμπίχ Μπέρι
Επίσημος ιστότοπος http://Arableagueonline.org/

Ο Αραβικός Σύνδεσμος (Αραβικά: جامعة الدول العربية‎) συνεστήθη στις 22 Μαρτίου 1945 στο Κάιρο κατόπιν μακρών συνεννοήσεων που είχαν προηγηθεί μεταξύ των επτά Αραβικών Χωρών που προσχώρησαν σ΄ αυτόν και συγκεκριμένα η Αίγυπτος, η Συρία, το Ιράκ, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία, η Υεμένη και ο Λίβανος.

Πίνακας περιεχομένων

Δημιουργία του Αραβικού Σύνδεσμου

Η δημιουργία του συνδέσμου αποτελούσε παλιά απραγματοποίητη επιθυμία του Αραβικού κόσμου που ατένιζε το ένδοξο παρελθόν του κατά το οποίο είχε κυριαρχήσει επί σημαντικού μέρους του τότε γνωστού κόσμου και διέβλεπε ως μοναδικό τρόπο και οδό της συνένωσής του για διασφάλιση της αυτοκυριαρχίας και διεκδίκησης διαφόρων φυλετικών, εθνικών και θρησκευτικών συμφερόντων του.

Η σύμπηξη του Συνδέσμου επιταχύνθηκε μετά τις αξιώσεις που ήγειραν οι Εβραίοι επί της Παλαιστίνης, αξιώσεις που έτυχαν και υποστήριξης από τις Μεγάλες Δυνάμεις και που άρχισαν να πραγματοποιούνται με γοργό ρυθμό από τα τελευταία ήδη έτη του Β' Παγκοσμίου πολέμου και μάλιστα αμέσως μετά τη λήξη αυτού.

Πριν όμως οι Άραβες της Εγγύς Ανατολής και Βορείου Αφρικής αντιμετωπίσουν το Εβραϊκό ζήτημα είχαν αντιμετωπίσει το Ανατολικό ζήτημα δηλαδή την απαλλαγή τους από τον τουρκικό ζυγό που κράτησε περίπου 400 χρόνια.

Το Αραβικό όνειρο

Όπως ήταν φυσικό η επιθυμία αυτή ήταν ζωηρότερη μεταξύ των χριστιανών Αράβων του Λιβάνου και της Συρίας για τους οποίους οι Τούρκοι δεν ήταν μόνο αλλόφυλοι αλλά και αλλόθρησκοι. Οι πρώτες ελπίδες πραγματοποίησης του ονείρου αυτού γεννήθηκαν με την άφιξη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην Αίγυπτο. Τις κατάλληλες όμως συνθήκες εκπλήρωσης αυτών των πόθων έφεραν ο Α' Βαλκανικός πόλεμος και στη συνέχεια ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος οι οποίοι και οδήγησαν στη κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στον περιορισμό του Τουρκικού κράτους στα εδάφη της Μικράς Ασίας και Ανατολίας. Έτσι με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου τα διάφορα σημερινά αραβικά κράτη εμφανίζονται με διαφορετικές συνθήκες, τα περισσότερα ως κράτη «κατ΄ εντολή» ενώ η Αίγυπτος προσπαθεί ν΄ απαλλαγεί της Αγγλικής επικυριαρχίας.

Αξίζει όμως να σημειωθεί και η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου ακριβώς στο τέλος του μεγάλου πολέμου που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νεότερη αλλά και σύγχρονη διαμόρφωση των τυχών των αραβικών χωρών. Οι δε διενέξεις των Μεγάλων δυνάμεων στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο έδωσαν νέα ευκαιρία στους Άραβες προς επιτυχή επιδίωξη των στόχων τους.

Πρωτοβουλία Φαρούκ

Η πρωτοβουλία του τότε Βασιλέως της Αιγύπτου Φαρούκ για τη σύμπηξη του Αραβικού Συνδέσμου βρήκε προθυμότατους όλους τους Ηγεμόνες και πολιτικούς ηγέτες των Αραβικών Χωρών που το 1943 είχαν απελευθερωθεί και βρέθηκαν ανεξάρτητες. Έτσι το 1944 υπογράφεται στην Αλεξάνδρεια το γνωστό Πρωτόκολλο Αλεξανδρείας το οποίο θα αποτελέσει τον πρόδρομο του Αραβικού Συνδέσμου. Τελικά ένα χρόνο μετά στις 22 Μαρτίου του 1945 μέσα σε μεγαλοπρεπή τελετή στο Κάιρο υπογράφεται η σχετική συμφωνία (*)

Η Συμφωνία

Το κυριότερο σημείο της Συμφωνίας αυτής είναι το ακόλουθο (στη δημοτική):

« Τα συμβαλλόμενα κράτη συμφωνούν να συσφίξουν τις σχέσεις και τους παντοειδείς δεσμούς τους και να τους σταθεροποιήσουν με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό της ανεξαρτησίας και των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων και τον συντονισμό των προσπαθειών τους για το καλό («επ΄ αγαθώ») όλου του Αραβικού κόσμου.»

Ανησυχία εκ του Ιράκ

Το 1955 όλως αιφνιδίως και χωρίς προηγούμενη συνεννόηση το Ιράκ προσχωρεί στο Τουρκο-Πακιστανικό Σύμφωνο του 1955, δημιουργώντας έντονη ανησυχία στους κόλπους του Αραβικού Συνδέσμου ο οποίος συνήλθε εκτάκτως στο Κάιρο κατά την οποία όμως η Συρία ο Λίβανος και το Ιράκ απέρριψαν την Αιγυπτιακή πρόταση όπως κανένα Αραβικό κράτος προσχωρήσει στο Σύμφωνο αυτό. Η διαφορά τελικά διευθετήθηκε από τον τότε Πρωθυπουργό του Ιράκ Νούρι ες Σαΐντ ο οποίος και δήλωσε ότι «το Ιράκ θα συνεργάζεται πλήρως με όλα τα Αραβικά κράτη είτε εντός είτε εκτός του Συνδέσμου».

Μέλη

Τα μέλη του συνδέσμου σήμερα είναι (με την ημερομηνία προσχώρησης):

Τον Ιανουάριο του 2003, η Ερυθραία Ερυθραία εισήλθε στον Αραβικό Σύνδεσμο ως παρατηρητής.

Δραστηριότητα

Τον Απρίλιο του 1955 όλα τα κράτη-μέλη του Αραβικού Συνδέσμου συμμετείχαν στη Διάσκεψη των Αφρικανο-Ασιατικών χωρών στο Μπαντούγκ της Ινδονησίας με απώτερο σκοπό τη συνεργασία των Αραβικών χωρών Ασίας και Αφρικής.

Το 1956 στον Αραβικό Σύνδεσμο έγινε δεκτή η προσχώρηση και του Σουδάν φθάνοντας έτσι τα μέλη σε εννέα.

Τον Απρίλιο του ίδιου έτους ο Αραβικός Σύνδεσμος αποφάσισε όπως παράσχει πλήρη υποστήριξη στους Αλγερινούς εθνικιστές περιλαμβανομένης και προσφυγής στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ταυτόχρονα άνοιξε Γραφεία διαφώτισης στο Μπουένος Άϋρες, Γενεύη, Νέο Δελχί, Καράτσι και Ρίο ντε Τζανέιρο.

Κατά το ίδιο έτος φέρεται να αυξήθηκε η επιρροή της Αιγύπτου επί του Συνδέσμου (μετά τα πολιτικά γεγονότα και την αποφυγή πολεμικής σύρραξης με τη Γαλλία και Αγγλία στη κρατικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ).

Τον Σεπτέμβριο του 1956 ο Σύνδεσμος συνήλθε εκ νέου και καταδίκασε παμψηφεί τη στάση της Γαλλίας και της Αγγλίας στο ζήτημα του Σουέζ.

Μετά την επίθεση του Ισραήλ κατά τον Οκτώβριο – Νοέμβριο του 1956 ο Αραβικός Σύνδεσμος συνήλθε στη Βηρυτό, όπου οι Ηγέτες των Αραβικών Χωρών προέβησαν σε επίσημη δήλωση ότι η πολιτική τους σκοπό έχει την εκμηδένιση του Ισραήλ ως κυρίαρχου κράτους, δήλωση που επαναλήφθηκε πολλές φορές με τελευταία εκείνη του σημερινού Προέδρου του Ιράν.

Επιπλέον ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι