Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Έρβιν Ρόμελ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Έρβιν Ρόμμελ
Ο Έρβιν Ρόμμελ

Ο Έρβιν Γιόχαν Όιγκεν Ρόμ(μ)ελ (Erwin Johann Eugen Rommel) ήταν Στρατάρχης του Γ΄ Ράιχ και ένας από τους ικανότερους στρατιωτικούς ηγέτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για τις ικανότητές του αυτές του είχε αποδοθεί το προσωνύμιο «Αλεπού της Ερήμου» (Desert Fox).

Πίνακας περιεχομένων

Βιογραφία

Ο Ρόμμελ γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1891 στο Heidenheim an der Brenz / Württemberg κοντά στο Ουλμ της Γερμανίας. Ο πατέρας του, που λεγόταν επίσης Έρβιν, ήταν Διευθυντής στο τοπικό Γυμνάσιο, και η μητέρα του Χέλεν γόνος τοπικής πλούσιας οικογένειας. Το ζεύγος είχε επίσης άλλα τρία παιδιά, τον Καρλ, τον Γκέρχαρντ και την Χέλεν.

Αρχικά είχε εκφράσει την επιθυμία να σπουδάσει μηχανικός, ο πατέρας του όμως τον έπεισε να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα. Ο νεαρός Έρβιν εγγράφεται στη Σχολή Ευελπίδων του Ντάντσιχ (Danzig) to 1910. Tο 1911 γνωρίζει μια κοπέλα, την Λουσί Μαρία Μολίν {Lucie Maria Mollin), την οποία ερωτεύεται και νυμφεύεται το 1916. Ο Έρβιν αγαπούσε πολύ τη σύζυγό του, όπως μαρτυρούν οι επιστολές που της έστελνε κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών αποστολών του (και ειδικότερα στο Β΄ Παγκ. Πόλεμο) και χαϊδευτικά την αποκαλούσε "Λου". Απέκτησαν ένα γιό, τον Μάνφρεντ (1928).

Το 1912 τελειώνει τις σπουδές του και τοποθετείται στο 124ο Σύνταγμα του Γερμανικού Στρατού με το βαθμό του ανθυπολοχαγού[1]Συμμετέχει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με το Σώμα των Αλπινιστών (Alpen Korps) και παίρνει μέρος σε πολλές μάχες στην Ιταλία, στη Ρουμανία και στη Γαλλία. Τραυματίζεται τρεις φορές, ωστόσο με την αποθεραπεία του επιστρέφει στο μέτωπο.

Η πρώτη μεγάλη ένδειξη της στρατιωτικής του μεγαλοφυΐας παρέχεται στη μάχη του Caporetto, όπου κατανικώντας τους Ιταλούς, συλλαμβάνει αιχμαλώτους περίπου 150 αξιωματικούς και 9.000 στρατιώτες και κυριεύει 81 πυροβόλα της φρουράς του Longarone. Για το κατόρθωμά του αυτό παίρνει το παράσημο "Pour le merite" (ύψιστη τιμητική διάκριση της Πρωσσίας) καθώς και το σταυρό του Ιππότη (Ritterkreuz) για τις γενικότερες υπηρεσίες του στη χώρα του[2][3].

Τη δεκαετία του '20 υπηρετεί σε διάφορα συντάγματα του γερμανικού στρατού. Το 1929 τοποθετείται εκπαιδευτής της Σχολής Πεζικού (έχοντας το βαθμό του Λοχαγού) στη Δρέσδη, όπου παραμένει μέχρι το 1933. Στη συνέχεια αναλαμβάνει καθήκοντα στη Σχολή Πολέμου του Πότσδαμ (Potsdam) από το 1935 μέχρι το 1937. To 1937 εκδίδει το ημερολόγιο που κρατούσε κατά τη δράση του στον Α΄ Πόλεμο με τον τίτλο "Infanterie greift an", το οποίο και γίνεται χρηστικό εγχειρίδιο της εποχής. Αυτό το εγχειρίδιο τράβηξε την προσοχή του Χίτλερ για τον αξιωματικό αυτό. Ο Ρόμμελ μετατίθεται στη Σχολή Πολέμου του Wiener-Neustadt, όπου παραμένει μέχρι το 1938 εκδίδοντας και δεύτερο βιβλίο, με τίτλο "Panzer greift an"[4].

Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ο Ρόμμελ γοητεύεται από τις προοπτικές που ανοίγει για τη Γερμανία ο νέος ηγέτης. Συνδέεται μαζί του και αναλαμβάνει υπεύθυνος της προσωπικής του ασφάλειας, όταν ο Χίτλερ επισκέπτεται τη Σουδητία (Sudetenland) το 1938 και την Πράγα το 1939 μετά την ολοκληρωτική προσάρτηση της Τσεχοσλοβακίας από το Ράιχ. Ωστόσο, ο Ρόμμελ ουδέποτε υπήρξε οπαδός του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και, φυσικά, ούτε έγινε ποτέ μέλος του.

Δράση στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Το 1940, έχοντας πλέον το βαθμό του Στρατηγού, συμμετέχει στην επίθεση εναντίον της Γαλλίας ως Διοικητής της 7ης Μεραρχίας Θωρακισμένων (Panzerdivision). Όπως και ο συνάδελφός του Χάιντς Γκουντέριαν, ο Ρόμμελ είναι οπαδός του πολέμου των κινήσεων και εκπληρώνει λαμπρά την αποστολή που του έχει ανατεθεί: Η μονάδα του είναι η πρώτη που φθάνει στη Μάγχη και στις 19 Δεκεμβρίου καταλαμβάνει το Χερβούργο, σημαντικό λιμάνι της Γαλλίας [5].

Παρά τον αρχικό του θαυμασμό, η γνώμη του για το Χίτλερ αρχίζει σταδιακά να διαφοροποιείται, αρχικά όταν διαπιστώνει τις ωμότητες που διαπράττει το καθεστώς. Η εμπιστοσύνη του στον "Φύρερ" κλονίζεται ολοσχερώς, όταν διαπιστώνει το ανεδαφικό των εντολών του Χίτλερ. Ωστόσο, παραμένει περισσότερο από πιστός στην παράδοση των Πρώσσων αξιωματικών: Εκπληρώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όσες αποστολές του ανατίθενται. Έτσι, το 1941 του ανατίθεται η διοίκηση της 15ης Πάντσερ και της 5ης Ελαφράς Μεραρχίας: Αυτές θα αποτελέσουν τον πυρήνα του γνωστού ως "Afrika Korp" γερμανικού εκστρατευτικού σώματος στη Βόρεια Αφρική. Βασική του αποστολή είναι να βοηθήσει το αντίστοιχο ιταλικό σώμα, το οποίο έχοντας πολύ κακό οπλισμό, ατάλαντους ηγέτες και χαμηλό ηθικό, έχει υποστεί σχεδόν συντριβή από τις Βρετανικές δυνάμεις. Ο Ρόμμελ, με πολύ κατώτερες αριθμητικά δυνάμεις, ανατρέπει ολοκληρωτικά το σκηνικό. Στις μάχες αυτές χρησιμοποιεί πολλά τεχνάσματα: Τοποθετεί παλιούς κινητήρες αεροσκαφών σε φορτηγά με σκοπό να σηκώνουν σκόνη για να δείχνουν υπέρτερες οι δυνάμεις του, μετακινεί φορτηγά προς κάποια κατεύθυνση για να επισημανθούν από την αεροπορία και το βράδυ αυτά γυρίζουν στη βάση τους κτλ3. Οι Βρετανικές δυνάμεις πέφτουν συχνά στις "παγίδες" αυτές, που επάξια του χαρίζουν το προσωνύμιο "αλεπού της ερήμου". Καταφέρνει, έτσι, να εκδιώξει τις βρετανικές δυνάμεις από τη Λιβύη και να τις επαναφέρει στην Αίγυπτο. Περικυκλώνει το Τομπρούκ, σημαντικό λιμάνι στη Μεσόγειο, και το κυριεύει. Οι Βρετανοί οργανώνουν τρεις επιχειρήσεις για την ανακατάληψή του, τις επιχειρήσεις "Brevity" και "Battleaxe", οι οποίες αποτυγχάνουν. Η τρίτη, η επιχείρηση "Σταυροφόρος" (Crusader), αρχικά επιτυγχάνει και ο Ρόμμελ οπισθοχωρεί μέχρι την κωμόπολη της Ελ Αγκέιλα (7 Δεκεμβρίου 1941). Έχοντας πάρει θάρρος, οι βρετανικές δυνάμεις τον καταδιώκουν, αλλά στις 20 Ιανουαρίου ο Ρόμμελ εξαπολύει σφοδρή αντεπίθεση προκαλώντας τους μεγάλες απώλειες. Οι Σύμμαχοι φθάνουν στο Τομπρούκ και κλείνονται εκεί προετοιμαζόμενοι για πολιορκία. Στις 24 Μαΐου, όμως, ο Ρόμμελ επιτίθεται ξανά και πλευροκοπεί τις συμμαχικές δυνάμεις στη Γκαζάλα και το Μπιρ Χακίμ, εξαναγκάζοντάς τις σε υποχώρηση. Εγκαταλείπουν έτσι το Τομπρούκ, που ο Ρόμμελ καταλαμβάνει στις 6 Ιουνίου του 1942, αναγκάζοντας τους 33.000 υπερασπιστές του να παραδοθούν. Η νίκη αυτή του εξασφαλίζει τη στραταρχική του ράβδο. Παράλληλα, κάνει τον Τσώρτσιλ να αναφωνήσει "δε θα βρούμε ποτέ ένα στρατηγό ικανό να κερδίσει μια μάχη;".

Ο Ρόμμελ καταδιώκει τις συμμαχικές δυνάμεις, οι οποίες τον σταματούν στο Ελ Αλαμέιν, γιατί αυτός δεν έχει τα μέσα να προχωρήσει. Το Σεπτέμβριο εγκαταλείπει την Αφρική, καταφεύγοντας στο Ζέμμερινγκ γιατί έχει παρουσιάσει σοβαρά συμπτώματα ασθένειας: Υψηλή πίεση, εντερικό κατάρρου, ηπατοπάθεια. Επιστρέφει εσπευσμένα μετά τη 2η μάχη του Ελ Αλαμέΐν, μετά την οποία το 'Αφρικα Κορπ έχει επανέλθει στην Τυνησία εγκαταλείποντας όσα κατέκτησε. Στη μάχη του περάσματος Kasserine, ο Ρόμμελ καταφέρνει να επιφέρει μεγάλες απώλειες στο 2ο Σώμα των ΗΠΑ και να σταθεροποιήσει τις θέσεις του. Το Άφρικα Κορπ, όμως, πάσχει σημαντικά από έλλειψη εφοδίων και, κυρίως, βεζίνης, ενώ παράλληλα είναι αδύνατο να του σταλούν ενισχύσεις. Ο Ρόμμελ ανακαλείται από το Χίτλερ και επιστρέφει στη Γερμανία.

Ο Χίτλερ, όμως, δεν τον αφήνει να συνεχίσει τη θεραπεία του, όπως του είχε πει ανακαλώντας τον. Στις 23 Ιουνίου τοποθετείται επικεφαλής της Ομάδας Στρατιών Β που επιτηρούν τα παράλια της Νορμανδίας. Ο στρατάρχης έχει επίγνωση του δυσχερέστατου έργου που έχει αναλάβει. Διατάσσει την κατασκευή οχυρωμένων θέσεων, την πόντιση ναρκών, την κατασκευή αντιαρματικών εμποδίων. Δυστυχώς, τα απόλυτα σωστά μέτρα που ήθελε να λάβει δεν έγινε δυνατό να υλοποιηθούν: Το τσιμέντο χρησιμοποιήθηκε για τις βάσεις του Πεενεμούντε (εκτόξευση των V2), οι εκρηκτικές ύλες είναι ανεπαρκείς για την κατασκευή του απαιτουμένου αριθμού ναρκών, για τα αντιαρματικά εμπόδια λείπουν τα κατάλληλα μέταλλα. Ο Ρόμμελ γνωρίζει πόσο εύθραυστο είναι το μέτωπο που υπερασπίζεται, όσο και αν ο Φύρερ επιμένει να το αποκαλεί "τείχος του Ατλαντικού". Προσπαθεί να κρατήσει τουλάχιστον τα απαραίτητα θωρακισμένα, όμως ο Στρατάρχης Γκερντ φον Ρούντστετ, ιεραρχικά ανώτερός του, τα θέλει στην κεντρική Γαλλία. Ο Χίτλερ συντάσσεται με τον Ρούντστετ και η Νορμανδία στερείται και του τελευταίου, ικανού να αντιμετωπίσει τη Συμμαχική απόβαση, μέσου. Παράλληλα, ο τομέας δε διαθέτει παρά ανεπαρκέστατο πυροβολικό και τα περισσότερα τάγματα που τον επανδρώνουν είτε στελεχώνονται από υπερήλικες ή ασθενείς εφέδρους είτε είναι τάγματα Οστρούππεν.

Όπως είναι φυσικό, η συμμαχική απόβαση (D-Day) επιτυγχάνει. Στο μεταξύ, στις 20 Ιουλίου γίνεται απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ. Εκτελεστής είναι ο συνταγματάρχης φον Στάουφενμπεργκ, στη συνωμοσία, όμως, που έχει εξυφανθεί, συμμετέχει και ο Ρόμμελ, αν και προσεχώρησε σχετικά αργά σε αυτήν. Η απόπειρα αποτυγχάνει και η Γκεστάπο αναλαμβάνει την εξιχνίασή της. Αποκαλύπτει τη συμμετοχή του Ρόμμελ, ο οποίος, βέβαια, δεν είναι δυνατό να δεχθεί να περάσει από δημόσια δίκη, ενώπιον "λαϊκού δικαστηρίου". Ο Χίτλερ του προσφέρει εναλλακτική λύση, στέλνοντας δύο στρατηγούς με μια επιστολή του και μια κάψουλα στο Χέρλιγκεν, όπου ο Στρατάρχης ανέρρωνε από σοβαρό τραυματισμό στη Γαλλία: Να θέσει ο ίδιος τέρμα στη ζωή του, με αντάλλαγμα να μην αποκαλυφθεί ο ρόλος του και να μη κινδυνεύσουν με αντίποινα η σύζυγός του και ο γιος τους. Ο Ρόμμελ δέχεται και στις 16 Οκτωβρίου 1944 καταπίνει μια κάψουλα υδροκυανίου. Ενταφιάζεται με τιμές ήρωα πολέμου στο Χέρλινγκεν (Herrlingen)[6].

Ο γιός του, Μάνφρεντ, ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε δήμαρχος στη Στουτγάρδη από το 1974 ως το 1996, όντας παράλληλα ένας από τους πλέον δημοφιλείς πολιτικούς του κόμματός του.

Συνωνυμίες

Ο Στρατηγός του Πολωνικού Στρατού Juliusz Rómmel (Γιούλιους Ρόμμελ) είναι συνεπώνυμος του Έρβιν και σύγχρονός του. Ήταν ο στρατηγός που υπερασπιζόταν τη Βαρσοβία κατά την εισβολή του Χιτλερικού στρατού στην Πολωνία του 1939.

Σημειώσεις

  1. Axis Biographical Research (Αγγλικά, Γερμανικά)
  2. Axis Biographical Research (Αγγλικά, Γερμανικά)
  3. Erwin Rommel Biography
  4. Erwin Rommel Biography
  5. Raymond Cartier Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκδ. Πάπυρος-Πρες, Αθήνα χ.χ.
  6. The Forced Suicide of Field Marshall Rommel